Powstanie kamienicy jest datowane na rok 1905 i jest ona pod ochroną konserwatorską. Na przestrzeni lat budynek utracił wiele oryginalnych elementów, a niektóre elementy zostały zniekształcone lub zniszczone — dotyczy to m.in. opasek okiennych i podokienników, detalu werandy, wewnętrznej klatki schodowej oraz stolarki okiennej.

Celem projektu była kompleksowa renowacja budynku, obejmująca m.in. remont elewacji i dachu, zabezpieczenie budynku przed wilgocią gruntową oraz ponowne opracowanie wystroju głównego wejścia. Szczególną uwagę poświęcono drewnianej, dwukondygnacyjnej werandzie z tarasem na dachu. Ponieważ część elementów nie była oryginalna, a część oryginalnej substancji była spróchniała i zdeformowana, podjęto decyzję projektową o jej demontażu i odbudowie z wykorzystaniem dobrze zachowanych oryginalnych elementów i odtworzeniu zniszczonych dekoracji i stolarki. Projekt wprowadza nową jasną kolorystykę elewacji oraz klatki schodowej. Ziarnisty tynk cementowy wykonany po wojnie zostanie zastąpiony gładszym tynkiem renowacyjnym. W strefie cokołowej zewnętrzne parapety zostaną wymienione na granit płomieniowany, który zostanie również zastosowany na zewnętrznych schodach do budynku. Nad głównym wejściem zaprojektowano metalowo-szklane zadaszenie. Projekt był konsultowany i został zaakceptowany przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków.

Niestety, Wspólnocie nie udało się uzyskać środków na przeprowadzenie kompleksowego remontu, dlatego do tej pory remontem został objęty jedynie dach. Ze względu na ograniczony budżet oraz wcześniejszy remont w latach 90-tych, zakres ograniczał się do: rozebrania, ponownego ołacenia i przełożenia dachówki na jednej połaci; wykonania nowego pokrycia papowego górnych połaci; dodania niezbędnych przewodów kominowych i uszczelnienia kominów istniejących; wykonania nowych obróbek blacharskich; odświeżenia i uszczelnienia lukarn oraz ciśnieniowego umycia dachówki.

W budynkach historycznych, bardzo duże znaczenie ma odtworzenie detalu. Czasem zmiana szerokości obróbki blacharskiej o kilka centymetrów może popsuć estetykę. Dlatego w takich inwestycjach, szczególnie gdy prace prowadzi Wykonawca, który nie specjalizuje się w obiektach zabytkowych, staramy się ściśle współpracować z ekipą budowlaną podczas nadzorów, aby efekt końcowy był jak najbliższy zamierzonemu i aby w serii niby drobnych zmian nie zagubił się urok i wyjątkowość oryginału.

Na ostatnich fotografiach widać porównanie przed i po remoncie lukarn dachowych.